od lewej- Janusz Szwałkiewicz - kierownik, Grażyna Jędryczko, Aleksander Sawczuk, Maria Drożyńska - (w styczniu 2007r. przeszła na emeryturę).

Rozwój i dojrzewanie lasu przeciętnie trwa 100 i więcej lat.
Na każdym etapie rozwoju tj. upraw, młodnika, drągowiny, młodszego i starszego drzewostanu,
występują specyficzne gatunki szkodników owadzich i grzybowych, które z natury swej są stałymi
elementami ekosystemu funkcjonującego jako las.
Leśnicy czuwają, aby nie dopuścić do nadmiernego rozwoju szkodników zagrażających trwałości lasu.

Równowaga istnienia lasu jest naruszana przez niektóre owady, które my leśnicy dzielimy na szkoniki pierwotne oraz szkodniki wtórne.

Szkodniki pierwotne, to te które jako pierwsze atakują drzewa, powodując ich uszkodzenia, poprzez
zjadanie liści (igieł). Do takich szkodników należą gąsienice wielu motyli np.
strzygoni choinówki, brudnicy mniszki, barczatki sosnówki, larwy boreczników sosnowych.

Owady zjadające liście (igły), to szkodniki pierwotne, bo jako pierwsze szkodzą drzewom.
Jeśli drzewo nie ma liści, nie może oddychać, prawidłowo transpirować, często dusi się, jest bardzo
osłabione i podatne na atak innych owadów, które z kolei nazywamy:

szkodnikami wtórnymi, bo wtórnie uszkadzają drzewa. Do nich należą przede wszystkim korniki.
Korniki zasiedlają drzewa osłabione, wgryzają się pod korę, gdzie składają jaja.
Z jaj wylęgają się larwy, które żerując przegryzają łyko, w którym znajdują się naczynia przewodzące,
transportujące z korzeni w korony i odwrotnie sole mineralne i wodę.
Drzewo pozbawione możliwości odżywiania się, jest osłabione, nie może się obronić i z reguły ginie.
Zdrowe drzewo broni się przed atakiem korników zalewając je żywicą.
Osłabione drzewo przez szkodniki pierwotne czy szkodę pierwiotną np.: suszę, wiatr, który łamie drzewa
lub nadrywa korzenie, oparzenia pożarem itp. nie ma siły, choruje, nie produkuje już tyle żywicy
i nie może się bronić przed kornikami.

Obecnie od wielu lat obiowiązuje model odbudowy lasu wielogatunkowego, oczywiście tam gdzie jest to możliwe.
Zadaniem Leśnictwa jest dbanie o trwałość i ciągłość istnienia lasu i możliwość jego użytkowania.
A zatem każdy wycięty kawałek lasu jest odnawiany - zalesiany.

Gleby Warmii, Mazur i Podlasia w większości najlepiej nadają się do uprawy sosny i świerka.
Sosna stanowi i nadal będzie stanowić główny gatunek lasowtórczy. W związku z przeważającą
powierzchniowo i ilościowo sosną, przemysł obróbki drewna jest nastawiony głównie na ten gatunek.
Każdy z nas woli mieć wokół siebie wiecej wyrobów i produktów z drewna niż z plastiku,
a sosna jest wyśmienita do produkcji mebli, podłóg, stolarki budowlanej, boazeri itp.
To jednak powoduje, że gdy przeważa jeden gatunek drzewa, nasze lasy nie są wolne
od różnego rodzaju ataku owadów i chorób.

Podjęcie decyzji o tak drastycznej ingerencji w przyrodę, poprzedzone jest wieloma obserwacjami i badaniami,

- to jest nasze zadanie.